ΠΡΑΣΙΝΟ ΚΙΝΗΜΑ: Νίκη για τους αγρότες η παραπομπή της Mercosur στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
– Έκθετοι για ακόμα μία φορά οι Ευρωβουλευτές της ΝΔ
Το Πράσινο Κίνημα χαιρετίζει με μεγάλη ικανοποίηση την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της εμπορικής συμφωνίας – μαμούθ με χώρες της Λατινικής Αμερικής (Mercosur).
Πρόκειται για την συμφωνία που υπεγράφη στις 17 Ιανουαρίου και προβλέπει τη δημιουργία μιας ζώνης ελεύθερων συναλλαγών μεταξύ των κρατών μελών της ΕΕ με μια ομάδα χωρών της Λατινικής Αμερικής (Αργεντινή, Βραζιλία, Παραγουάη και Ουρουγουάη).
Τότε η ευρωομάδα των Πρασίνων στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο καταψήφισε τη συμφωνία, επισημαίνοντας ότι η Mercosur δεν συνιστά μια δίκαιη εμπορική συνεργασία, αλλά έναν μηχανισμό που ενισχύει την αποψίλωση, αποδυναμώνει τα εργασιακά δικαιώματα και εκθέτει τους Ευρωπαίους αγρότες σε αθέμιτο ανταγωνισμό και συγκρούεται ευθέως με τις κλιματικές δεσμεύσεις της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Ηττήθηκε και η ΝΔ
Πλεόν, «παγωμάρα» επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή καθώς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο ψήφισε υπέρ της παραπομπής της εμπορικής συμφωνίας ανάμεσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Mercosur στο Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποία θα εξετάσει την νομιμότητά της.
Η ψηφοφορία στο Ευρωκοινοβούλιο αποδείχθηκε αμφίρροπη, με 334 ευρωβουλευτές να τάσσονται υπέρ της παραπομπής στο ανώτατο δικαστήριο της ΕΕ, 324 κατά και 11 να απέχουν.
Το Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (συμπεριλαμβανομένης της Νέας Δημοκρατίας) και οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες, οι μεγαλύτερες πολιτικές ομάδες του Κοινοβουλίου, υπερασπίστηκαν τη συμφωνία και καταψήφισαν την παραπομπή στο δικαστήριο.
Ο Συμπρόεδρος του Πράσινου Κινήματος Κώστας Καλογράνης δήλωσε σχετικά: “Το Πράσινο Κίνημα παρακολούθησε με μεγάλη χαρά την παραπομπή στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο της εμπορικής συμφωνίας (Mercosur) της ΕΕ με χώρες της Λατινικής Αμερικής κι ελπίζουμε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο να να προσφέρει στους αγρότες αυτό που δεν του προσφέρουν οι πολιτικοί.
Η αντίθεση στη συμφωνία δεν βασίζεται σε ιδεολογικές αγκυλώσεις, αλλά σε συγκεκριμένα δεδομένα τα οποία το Πράσινο Κίνημα έχει ήδη καταθέσει στον δημόσιο διάλογο.
Δεν πρόκειται για μια απλή αντιπαράθεση ανάμεσα σε «ανοιχτές» και «κλειστές» οικονομίες. Πρόκειται για τη μετακύλιση του κόστους. Στον παγκόσμιο Νότο, η τοπική παραγωγή τροφίμων υποχωρεί μπροστά σε εξαγωγικές μονοκαλλιέργειες υπό τον έλεγχο πολυεθνικών, οδηγώντας στον αφανισμό μικρών παραγωγών. Η πίεση για φθηνά προϊόντα μεταφράζεται σε κατεστραμμένα οικοσυστήματα και απώλεια βιοποικιλότητας. Ταυτόχρονα, η εισαγωγή βασικών τροφίμων με τεράστιο κλιματικό αποτύπωμα —τη στιγμή που θα μπορούσαν να παραχθούν τοπικά— δεν αποτελεί αναγκαιότητα, αλλά συνειδητή πολιτική επιλογή. Η απουσία δεσμευτικών κοινωνικών και περιβαλλοντικών όρων ενισχύει έναν «αγώνα προς τα κάτω», με σταδιακή χαλάρωση κανόνων ακόμη και εντός της ΕΕ. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η αυξανόμενη ζήτηση κρίσιμων μετάλλων, που ευνοεί ένα εξορυκτικό μοντέλο υψηλής περιβαλλοντικής καταστροφής αντί για πολιτικές κυκλικής οικονομίας και μείωσης της σπατάλης.”
